Kim jesteśmy?

Kim jesteśmy?

Mama w formie, a właściwie mamy w formie, to my. To także każda kobieta, obecna czy przyszła mama. Kim jesteśmy i co jest naszą misją? Mama w formie to nie tylko poradnik jak ćwiczyć czy jeść zdrowo by być fit, to suma naszych doświadczeń́, jak żyć z dziećmi, pracą, obowiązkami, mężem i nie dać się zwariować w tym zabieganym świecie.

Jak reagować, gdy Twoje dziecko wynosi z przedszkola zabawki bez pozwolenia…

Wyobraź sobie następującą sytuację: przychodzisz po swoją pociechę do przedszkola, ubieracie się, potem spacer i wesołe opowieści o tym, co maluch robił w trakcie dnia. Kiedy już jesteście w domu, zabierasz się za rozpakowanie przedszkolnego plecaczka i… znajdujesz tam lalę. Albo autko lub dowolną inną zabawkę. Wiesz doskonale, że dana rzecz nie jest Twojego dziecka. W dodatku mgliście kojarzysz, iż jest ona stałym wyposażeniem sali zabaw albo własnością kolegi czy koleżanki z grupy. Próby docieknięcia, jak dana rzecz znalazła się w plecaku, również są trudne; raz maluch mówi, że przedmiot dostał, innym razem, że znalazł, to znowu, że nie wie. A czasem po prostu milczy. Jaka jest Twoja pierwsza myśl? Zanim zaczniesz panikować i obwiniać się, że wychowujesz małego złodzieja, weź trzy głębokie wdechy. Kiedy już opanujesz targające Tobą emocje, przystąp do działania.

 

    Przede wszystkim – zrozumienie

Pamiętaj, Twój kilkulatek nie ma pojęcia, czym jest kradzież. Albo to pojęcie jest bardzo mgliste i w zasadzie niewiele mu mówi. Tak się składa, że przywłaszczanie sobie cudzych rzeczy jest powszechne u dzieci w wieku przedszkolnym. Do piątego roku życia maluchy są dość egocentryczne – kierują się impulsami, by zdobyć to, czego w danej chwili pragną. Jednego dnia wymuszają histerycznym płaczem zakup batonika w sklepie, innego sięgają po cudzą własność. Dla Ciebie kradzież to świadome złamanie panującego prawa, narażenie na szkodę materialną poszkodowanego, ryzyko poniesienia bardzo poważnych konsekwencji oraz widmo zszarganej opinii. Maluch nie rozważa tych wszystkich spraw w momencie przywłaszczania sobie zabawki. Dla niego najważniejsze jest to, że wejdzie w posiadanie przedmiotu, który mu się podoba. Być może również ważny jest fakt, iż będzie mógł pochwalić się nową zdobyczą. Twój przedszkolak nie myśli o krzywdzie innych, co oznacza też, że nie tłumi w sobie celowo odruchu empatii. Kieruje nim impuls, a nie chęć celowego wyrządzenia krzywdy drugiej osobie.

 

    Wyjaśnij i poucz

Oczywiście może zdarzyć się tak, że Twoje dziecko coś dostanie. Jeśli jednak masz pewność, iż dana rzecz została przywłaszczona, musisz koniecznie z dzieckiem porozmawiać. Przedstaw kradzież jako zły uczynek, którego nikt nie powinien się dopuszczać. Nie nazywaj swojej pociechy złodziejem, nie strasz jej też więzieniem. To dla przedszkolaka kara trudna do wyobrażenia. Zamiast tego lepiej skup się na wyjaśnieniu, jakie konsekwencja może mieć zabieranie rzeczy w środowisku Twojego dziecka. Dobrym pomysłem jest wymyślenie jakiejś historyjki z morałem. Możesz opowiedzieć chociażby bajkę o jakimś zwierzątku, które zabrało coś niewielkiego. O występku dowiedział się cały las, a kiedy zginęła dużo większa rzecz, wszystkie inne zwierzęta od razu przyszły do naszego złodziejaszka, bo przecież już raz ukradł. Porozmawiaj z dzieckiem o praktyce przypinania łatek, o tym, jak trudno się ich pozbyć. Możesz też poprosić je o wyobrażenie sobie sytuacji, w której każde dziecko zabiera z przedszkola jakąś zabawkę. Zapytaj, czy sala zabaw byłaby przyjemnym miejscem, gdyby półki stały puste? A co, gdyby czytelnicy wynosili i nie oddawali książek do biblioteki? Skąd bralibyście nowe lektury na dobranoc? Pomówcie też o emocjach. Jak czuje się osoba, której zabrano zabawkę? Spróbujcie nazwać takie uczucia jak smutek, złość czy żal.

Ważne jest, aby Twoje dziecko rozumiało, dlaczego zabieranie nie swoich rzeczy jest złe. Poproś je o wyobrażenie sobie, że pewnego dnia z jego pokoju znika ukochana zabawka. Jak by się wtedy czuło? Czy chciałoby się mu płakać? Co chciałoby powiedzieć osobie, która zabrała najlepszą lalę lub miśka? Odwrócenie ról pomoże maluchowi wczuć się w sytuację drugiej strony, tej pozbawionej jakiegoś przedmiotu. Możecie też zasymulować scenkę kradzieży i jej konsekwencji, odgrywając przedstawienie przy pomocy figurek, lalek czy pluszaków.

 

    Przywłaszczony przedmiot wraca do właściciela

Najważniejszym elementem tej lekcji jest oddanie zabranej rzeczy pierwotnemu właścicielowi. Jeśli zabawka należy do przedszkola, warto zwrócić ją opiekunowi. Potajemne przemycanie rzeczy na miejsce nie jest dobrym pomysłem. Maluch powinien wręczyć dany przedmiot pedagogowi i przeprosić, że zabrał go bez pytania. Nie chodzi przy tym o to, by piętnować dziecko. Rzecz nie powinna mieć miejsca przed całą grupą, ponieważ może doprowadzić to do sytuacji napiętnowania. Lepiej, by rodzic poprosił panią/pana na bok i wówczas towarzyszył malcowi w niełatwej dla niego chwili. Za szczerą skruchę zawsze należy się pochwała. Nawet, gdy kilkulatka zjadł stres i tylko wcisnął zabraną zabawkę w ręce nauczyciela, powinien on usłyszeć, że postąpił słusznie. Jeśli natomiast nie wiesz, skąd u Twojego dziecka wzięła się jakaś rzecz, dopilnuj, by nie pozostała ona w domu. Możecie ją oddać gdziekolwiek bądź. Albo stwórzcie ogłoszenie, w którym opiszecie chęć zwrotu danego przedmiotu właścicielowi. Nawet jeśli nie przyniesie ono skutku, maluch będzie miał poczucie podjętej próby naprawienia szkody. W ostateczności schowaj skradzioną zdobycz lub po prostu ją wyrzuć. Twoje dziecko nie powinno mieć z nią kontaktu, ponieważ nabierze wówczas przekonania, że daną rzecz można zatrzymać, o ile tylko nie da się namierzyć jej właściciela. To z kolei może przynieść skutek zupełnie odwrotny do zamierzonego.

 

Jak widzisz, przywłaszczenie sobie nie swojej rzeczy przez przedszkolaka jeszcze nie świadczy o tym, że wyrośnie on na złodzieja i w przyszłości dokona kradzieży stulecia. Skradziony przedmiot w plecaku może być doskonałym powodem do rozmowy o bardzo ważnych kwestiach, jakimi są prawo, reguły życia w społeczeństwie, a także uczucia ofiar przestępstw. Tę nieprzyjemną sytuację możesz zamienić w cenną lekcję, o ile tylko nie wpadniesz w złość, co tylko przerazi Twoją pociechę. Spróbuj zrozumieć, porozmawiaj i zapewnij malucha, że okażesz mu wsparcie podczas zwracania nie swojej własności. Jeśli rozegrasz to mądrze, zyskasz dodatkowo zaufanie swojego malca, który przekona się, że może liczyć na Ciebie w każdej sytuacji. 

Więcej informacji na ten temat znajdziesz na stronie ohsokiddy.com »
Podziel się z innymi

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany

Wpisz szukaną frazę i naciśnij enter.

Droga Użytkowniczko, Drogi Użytkowniku!

 

W związku z odwiedzeniem naszego serwisu internetowego informujemy, że przetwarzamy Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt. Twojej aktywności lub urządzeń. Jeżeli dane te pozwalają zidentyfikować Twoją tożsamość, wówczas będą traktowane jako dane osobowe zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (RODO) w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.

Stosujemy pliki cookies, aby ułatwić korzystanie z serwisu. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies. Dowiedz się więcej

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close